In 1892 emigreerde de familie Hutlet van een Ardeens dorp in de provincie Luxemburg naar Canada. Het gezin telde maar liefst acht kinderen toen ze met de SS Mongolian de oversteek maakten. Als bagage namen ze een koffer vol vertrouwde spullen van thuis mee, waaronder een gietijzeren wafelijzer en een taartvorm.
Deze objecten behoren tot de topstukken van de vaste opstelling van het Red Star Line Museum, maar ze worden momenteel gerestaureerd.
Naast historische migratieverhalen verzamelt het Red Star Line Museum ook hedendaagse verhalen. Reetu Mehta is een van de mensen die haar verhaal met ons deelde. Ze schonk het museum bovendien de snelkookpan die ze vanuit haar geboorteland India naar België meenam. Ze wilde er zo zeker van zijn dat ze haar favoriete gerechten ook hier op de vertrouwde manier kon klaarmaken.
Dat is wellicht ook de reden waarom de familie Hutlet 134 jaar geleden hun zware wafelijzer meenam. Bepaalde geuren en smaken doen mensen nu eenmaal aan hun geboorteland denken. Een lekkere Belgische wafel of een Indiaas gerecht verzacht de heimwee van mensen met een migratieachtergrond.
Omdat de achterliggende gedachte bij beide objecten zo gelijkaardig is, leek het ons een goed idee om de snelkookpan tijdens het restauratieproces in de vitrine van het wafelijzer te plaatsen.
Wie is Reetu?
Reetu Mehta, née Shah, werd geboren op 28 september 1975 in Mumbai (India), waar ze opgroeide in een hoogopgeleid, ruimdenkend gezin. Mumbai is voor haar altijd thuis gebleven. Ze groeide op in een sterk familiaal en cultureel netwerk. Eerst in een joint family, dat is een familie-eenheid waarin meerdere generaties (zoals grootouders, ouders, ooms, tantes, kinderen en neven/nichten) samen onder één dak wonen. Daarna in een meer zelfstandige gezinssituatie.
Haar opvoeding combineerde religie en traditie met steun voor opleiding en zelfstandige keuzes. Ze volgde Engelstalig privéonderwijs, studeerde commerce en modeontwerp en startte in India een kleinschalig fashionlabel. Ook yoga maakte al sinds haar kindertijd deel uit van haar leven.
© Red Star Line Museum
Huwelijk
Reetu had nooit de ambitie om zich in het buitenland te vestigen. Migratie kwam er via haar huwelijk. Ze ontmoette haar echtgenoot via een jongerenorganisatie waar ze samen projecten deden en vriendschap langzaam overging in een relatie. Door hem werd ze geconfronteerd met de keuze om zich buiten India te vestigen, in functie van zijn werk in de diamantsector. Op 22-jarige leeftijd, trouwde ze en in januari 1998 migreerde ze naar Antwerpen.
De migratie maakte dat ze haar carrière, sociale netwerk en vertrouwde leven in Mumbai achterliet. De aankomst in België was een schok. De winter, de stilte van de stad, het gebrek aan Engels en het ontbreken van een sociaal vangnet maakten de eerste periode zwaar.
Het eerste anderhalf jaar verbleven zij en haar echtgenoot met tijdelijke visa en woonden ze bij familie. Met steun van haar ouders en haar man koos ze ervoor ook buiten het huishouden een professionele rol op te nemen. Ze leerde de taal, zocht actief naar professionele mogelijkheden en bouwde geleidelijk een eigen traject uit.
Yoga
Via zijdeschilderkunst bleef ze verbonden met de modesector in India. Tegelijk volgde ze internationale opleidingen en ontwikkelde ze zich verder als yogadocente. In Antwerpen begon ze yoga te onderwijzen wat uitgroeide tot haar kernpraktijk. Voor Reetu is yoga geen religieuze oefening, maar een sociale en verbindende ruimte.
Na ongeveer anderhalf jaar voelde ze zich werkelijk gesetteld. Het moederschap in België ervoer ze als intens door het gebrek aan praktische hulp die in India vanzelfsprekend is. Het gezin leefde lange tijd met het idee van tijdelijk verblijf, wat hun keuzes rond onderwijs en toekomst bepaalde. Discriminatie en taalbarrières maakten deel uit van haar ervaring, net als van die van haar kinderen.
Vandaag kijkt Reetu met trots terug op haar migratietraject. In België ontwikkelde ze haar professionele traject verder, met yoga en solidariteitsinitiatieven als belangrijke pijlers. Tegelijk blijft haar verbondenheid met India sterk. Op latere leeftijd wil ze terugkeren naar Mumbai.
Haar migratieverhaal is er een van meebewegen zonder zichzelf te verliezen, en van het actief heruitvinden van identiteit tussen herkomst en vestiging. Reetu besloot haar snelkookpan en migratieverhaal te schenken, om zo permanent haar sporen in Antwerpen na te laten.
